Atelier SYMBIOSE

Deze tekening ademt een gevoel van stilte, herinnering en eenvoud. Op de voorgrond liggen schapen in een compacte, zachte groep, hun vormen bijna versmolten tot één golvende vlakte van wollige texturen. Ze geven de scène een rustgevende massa, alsof de tijd hier langzamer beweegt.

Aan de rechterkant staat een herder, half in de schaduw. Zijn houding is ontspannen maar aandachtig: staf in de hand, blik gericht op zijn dieren of op iets buiten beeld. Door de donkere achtergrond lijkt hij even uit een andere wereld te komen — niet dreigend, maar eerder als iemand die al jaren in dit landschap thuishoort. De contrasten tussen donker en licht maken hem tot een stille wachter.

Links vullen bladeren en takken het beeld met warm, gefilterd licht. Hun zachte groentinten vormen een tegengewicht voor de diepte van de schaduw rechts, alsof de natuur zelf twee sferen naast elkaar laat bestaan: licht en donker, dag en schemer, veiligheid en mysterie. Tussen het groen duiken subtiele roodtinten op, als kleine accenten van leven.

De tekening voelt als een moment van overgang: misschien het einde van de dag, of het begin van een herinnering. Het is een intiem, bijna poëtisch beeld van mens en dier die samen opgaan in het landschap. Niet door actie of dramatiek, maar door aanwezigheid — een hernieuwd “weerzien met de heide,” waarin stilte een eigen betekenis krijgt.